Η αμερικανικής εμπνεύσεως Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου (19 Ιουνίου 2022). Με δώρα απ' όλη την οικογένεια τιμώνται ο πατέρας, ο παππούς ή ο προπάππους.
Εμπνεύστρια της Παγκόσμιας Ημέρας του Πατέρα ήταν η αμερικανίδα Σονόρα Σμαρτ - Ντοντ, που θέλησε να καθιερώσει μια γιορτή ανάλογη με την Ημέρα της Μητέρας, προκειμένου να τιμήσει τον πατέρα της Γουίλιαμ Σμαρτ, βετεράνο του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου, που ανέθρεψε μόνος του τα 6 παιδιά της οικογένειας.
Ο πρώτος εορτασμός της Ημέρας του Πατέρα έγινε στις 19 Ιουνίου 1910 στο Σπόκεν της πολιτείας Γουάσινγκτον, όπου ζούσε η οικογένεια Σμαρτ. Παρέμεινε ένα γεγονός τοπικής σημασίας για πολλά χρόνια μέχρι το 1966, οπότε ο τότε αμερικανός πρόεδρος Λίντον Τζόνσον με διάταγμά του ανακήρυξε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έκτοτε ήταν θέμα χρόνια ο εορτασμός να περάσει τα αμερικανικά σύνορα και να διεθνοποιηθεί.
Γιορτή του πατέρα η σημερινή, αν και πολλοί δεν γνωρίζουν την ύπαρξη της. Ακόμη και μερικοί που την γνωρίζουν, δεν θυμούνται καν, ότι είναι η τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. H <<Ημέρα του πατέρα>> καθιερώθηκε ως γιορτή από τον σύλλογο διαζευγμένων αντρών, λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν από τα δικαστήρια, σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών κατόπιν διαζυγίων.
Ο πατέρας λοιπόν είναι πάρα πολλά σε ένα. Μπορεί να λείπει όλη μέρα από το σπίτι, να είναι φορτωμένος με σκοτούρες από την δουλειά, να έχει άγχος για το πως θα βγουν οι υποχρεώσεις του μήνα, αλλά είναι το πρώτο και διαχρονικό πρότυπο του αγοριού. Κι ο πρώτος άντρας της ζωής του κοριτσιού.
Είναι εκείνος που στην όποια σκανταλιά, θα <<ανεβάσει>> τον τόνο της φωνής του, αλλά στο αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο θα σφίξει το αγγελούδι του στην μεγάλη του αγκαλιά. Είναι εκείνος, στον οποίο πηγαίνει για να ζητήσει αυτό που θέλει, γιατί ξέρει πως δεν μπορεί να του αρνηθεί και θα του κάνει το χατίρι. Γιατί, όπως λέει και ο δικός μου πατέρας, <<η καρδιά του πατέρα>> κάνει τα πάντα!
Η παρουσία του πατέρα είναι πάρα πολύ σημαντική στο παιδί. Αποπνέει μια σιγουριά για το μέλλον, και πως η κάθε δυσκολία θα ξεπεραστεί. Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι πολύ σοβαρός και αυστηρός κριτής, είναι και εκείνος που πάντα βρίσκει χρόνο για ένα παιχνίδι στην αυλή ή στην κονσόλα. Έως και για μια μπίρα στο μπαλκόνι κατά την εφηβεία του παιδιού.
Ο πατέρας είναι εκεί, για κάθε λογής συζήτηση. Πάντα πρόθυμος στο να ακούσει, να κατατοπίσει, να συμβουλεύσει και να του δώσει τις κατευθυντήριες γραμμές. Μπορεί με τον γιό του να συζητήσει γύρω από το ποδόσφαιρο, τις σχολικές του επιδόσεις, τα θέματα εργασίας, τα μελλοντικά του σχέδια και για τις όποιες ανησυχίες του, για το άλλο φύλλο. Και με την κόρη όμως, δεν αλλάζει κάτι. Μπορεί να συζητήσει γύρω από τους χορούς και τα μπαλέτα, φυσικά για τα μαθήματα της, τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της, για το ποιο φόρεμα θα βάλει στο πάρτι του Σαββάτου. Έως, και το τι θα κάνει με τον Γιώργο που της αρέσει, αλλά εκείνος δεν της δίνει σημασία.
Είναι τόσο σημαντικός στη ζωή του παιδιού, που η απουσία του φέρνει προβλήματα. Προβλήματα, όπως να μην ανοίγεται εύκολα σε παρέες και να φοβάται να δημιουργήσει ή να ενταχθεί σε νέες. Είναι λιγότερο κοινωνικοί, παρουσιάζονται ανασφαλείς και αγχώδεις με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ειδικότερα, στα μεν αγόρια απουσιάζει το ανδρικό πρότυπο, γι’ αυτό και είναι περισσότερο <<θηλυπρεπή>>. Επίσης, δεν είναι ανεξάρτητα.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/worldays/91
